భీమ్ ఇండియా టుడే ప్రత్యేక కథనం ప్రకారం బంధాలు బంధుత్వాలు మరిచిపోయి సమాజం టెక్నాలజీ వెనుకబడి అన్ని మర్చిపోతున్నారు
మేనమామ” మన బంధుతత్వాలలో మేనమామ కు ఎందుకంత ప్రాముఖ్యత కల్పించారు మన పెద్దవాళ్ళు
ఈ ఒక్క ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పాలంటే ఒక మనిషి గురించి చెప్పకూడదు, ఒక వ్యవస్థ గురించి చెప్పాలి…
మన పెద్దలు మేనమామ అనే వ్యవస్థను ఒక సెక్యూరిటీ లాకర్ లాగా తయారు చేసి పెట్టారు. ఆ లాకర్ తాళం చెవి ఆడబిడ్డ జీవితం మొదటి నుంచి చివరి వరకు పనిచేస్తుంది…
దానికి నాలుగు పదునైన కారణాలున్నాయి.
తల్లి బతికి ఉన్నంత వరకు తల్లి, తల్లి లేకపోతే మేనమామ
మనం తండ్రి గోత్రం తీసుకుంటాం, కానీ తల్లి రక్తం తీసుకుంటాం. తండ్రి వంశం మనకు పేరు ఇస్తే, తల్లి వంశం మనకు రక్ష ఇస్తుంది.
పాత రోజుల్లో మరణాలు ఎక్కువ. చిన్న వయసులోనే తల్లిదండ్రులు పోతే పిల్లలు అనాథలు కాకూడదని, “తల్లిదండ్రులు చనిపోయినా మేనమామ బతికి ఉండాలి” అని దీవించేవారు. ఎందుకంటే అత్త, మామ, పిన్ని, బాబాయి అందరూ ఆస్తి వైపు వాళ్లు, మేనమామ ఒక్కడే అమ్మ వైపు వాడు. వాడు ఆస్తి అడగడు, ప్రేమనే పంచుతాడు. అమ్మ తర్వాత అంత ప్రేమగా “ఒరేయ్” అని పిలిచే హక్కు వాడికే ఉంటుంది.
అందుకే మన సామెత – తల్లి తర్వాత తల్లి లాంటిది మేనమామ ప్రేమ.
ప్రతి ముడికీ మొదటి ముడి మేనమామే
ఆడపిల్ల కానీ, మగపిల్లాడు కానీ – వాళ్ల జీవితంలో మొదటి బట్ట వేసేది మేనమామే.
పుట్టు వెంట్రుకలకు మేనమామ రావాలి
బారసాలకు ఒళ్లో కూర్చోబెట్టేది మేనమామే
అక్షరాభ్యాసానికి బలపం పట్టించేది మేనమామే
పెళ్లిలో పెళ్లికొడుకును భుజం మీద మోసేది, గండం తీసేది, కాళ్లకు చెప్పుల జోడి తెచ్చేది మేనమామే నువ్వు అన్నట్టు “అన్నింటికీ ముందు మేనమామ రావాలి” అనే క్లారిటీ మన ఇంట్లో ఉండటానికి కారణం – ఏ శుభకార్యం అయినా తల్లి పుట్టిన ఇంటి సాక్షి లేకుండా మొదలు పెట్టకూడదు అనే నియమం. ఆ సాక్షి సంతకమే మేనమామ.పెళ్లిలో పప్పు దగ్గర నుంచి తలంబ్రాల వరకు ఆయన పాత్ర లేకపోతే ఆ పెళ్లి అసంపూర్ణమే.సారె, పసుపు కుంకుమ – ఆడబిడ్డకు పుట్టిల్లు ఇచ్చే ధైర్యం
మేనమామ ప్రాముఖ్యతకు అసలైన పరీక్ష ఇక్కడే ఉంటుంది.
సారె: అత్తగారింట్లో ఎన్ని చీరెలు ఉన్నా, పుట్టింటి నుంచి వచ్చిన ఒక్క చీరె ఆడబిడ్డకు పట్టు చీరె కంటే ఎక్కువ. అది చీరె కాదు, ఒక సందేశం – “నువ్వు అక్కడ ఉన్నా, నీకు ఇక్కడ ఒక ఇల్లు ఉంది” అని. ఆ సందేశాన్ని మోసుకొచ్చే పోస్ట్ మాన్ మేనమామ.పసుపు కుంకుమ: అత్తగారి ఇంటి పసుపు అలంకారం, పుట్టింటి పసుపు దీవెన. “నా పసుపు వెలిసిపోలేదు, నా బొట్టు చెదరలేదు” అని ఆడబిడ్డ తన పుట్టింటికి చెప్పుకునే భాష ఇది. ఆ దీవెన తెచ్చే పూజారి మేనమామ.
ఆఖరి చీరె – జీవిత వృత్తాన్ని పూర్తి చేసే మనిషి ఇదే అత్యంత హృద్యమైన, పదునైన నిజం.మన ఆచారంలో ఒక ముత్తైదువు చనిపోతే, ఆమెకు కట్టే ఆఖరి చీరె పుట్టింటి నుంచి రావాలి. దాన్ని కడసారి చీరె / పుట్టింటి సారె అంటారు. ఆ చీరె రాకపోతే కర్మ కదలదు, శవాన్ని కూడా కదపరు.బతికినన్నాళ్లు అత్తగారి పట్టు చీరెలు కట్టినా, ఆఖరి రోజున పుట్టింటి చీరె కట్టి పంపుతారు. ఎందుకంటే ఆమె మొదట ఒక కూతురు, ఆ తర్వాతే కోడలు, భార్య, తల్లి.లోకం అంతా “అయ్యో వెళ్లిపోయింది” అని ఏడుస్తుంటే, ఆ చీరె మాత్రం “రా తల్లీ, ఇంటికి రా” అని పిలుస్తుంది.పుట్టినప్పుడు పంచెతో మొదలైన మేనమామ బంధం, పోయినప్పుడు చీరెతో ముగుస్తుంది.ఆఖరి చీరె తెచ్చే బాధ్యత కోసమే మేనమామ బతికి ఉండాలని పెద్దలు దీవించారు.మొత్తంగా సంధానం ఏమిటంటే -మేనమామ అనేది ఒక బంధం పేరు కాదు, అది ఒక బాధ్యత పేరు.పుట్టినప్పుడు ఒడిలోకి తీసుకునే బాధ్యత,పెళ్లిలో భుజం మీద మోసే బాధ్యత,పండక్కి సారె మోసుకొచ్చే బాధ్యత,చివరకు కడసారి చీరె తెచ్చి తన ఆడబిడ్డను తానే సాగనంపే బాధ్యత.ఈ నాలుగు బాధ్యతలను మోసే మనిషికి ప్రాముఖ్యత ఇవ్వకుండా ఎలా ఉంటారు అందుకే మన ఇంట్లో ప్రతి పనికి ముందు – ముందు మేనమామకు చెప్పండి అంటారు..